Geboren in Gent in 1956, woont hij in Elsene, waar men hem soms tegen de buste van Julio Cortazar ziet praten.
 
Als tolk en vertaler heeft hij de afgelopen twintig jaar nauwgezet zijn best gedaan om woorden en geschriften van een meestal kortstondige aard getrouw weer te geven. Op een zekere dag begon hij zijn eigen woorden neer te schrijven, zonder evenwel steeds de noodzaak van het verzinnen van verhalen aan te tonen, het is er immers allemaal al, en je hoeft maar om je heen te kijken en te luisteren naar het geroezemoes van het leven.

In zijn geschriften houdt hij ervan om uitdrukkingen zo nu dan door elkaar te gooien, daarbij de zinsbouw van zich afduwend zoals je dat, met de rug van je hand, zou doen met voorwerpen die al te lang op hun plaats staan, gewoon om wat ruimte te hebben. In 2006 publiceerde uitgeverij “Talus d’approche” de verhalenbundel “Eerdaags ’s-nachts”.

Zijn andere taal is die van de fotografie, die hij beoefent met dezelfde intensiteit en genoegen.

“Om je de waarheid te zeggen, zijn mijn evaringen met kleuren en vormen begonnen met abstracte schilderoefeningen op textiel. Daarna richtte ik mij op fotografie. Ik probeer met name evenwichtige en uitgeklede composities te brengen, die slechts een beperkt aantal elementen bevatten. Het echte voorwerp, diens beeld en diens perceptie liggen in elkaars verlengde.”

Er wordt geen hoogstaand fotomateriaal gebruikt en de opnames worden met beschikbaar licht gemaakt. Invloeden? Ongetwijfeld die van de Bauhaus studies aangaande kleuren, vormen en contrasten en de fotografie van Franco Fontana in de jaren zeventig.

(Eddie Bonesire, vert. Frans Wiggers)